این بار دلم می خواد فقط از تو بنویسم... . تویی که سه سال تمام در کنارت نفس کشیدم...خندیدم...گریه کردم...زندگی کردم.

تویی که با مهربونی ِ چشمات به قلبم آرامش دادی. تویی که گاهی برام سنگ صبور بودی و به تمام دغدغه هام با جون و دل گوش می کردی...و گاهی مثل یه پسربچه ی تخس سر به سرم می ذاشتی و لجم رو میاوردی... .

حالا که به گذشته نگاه می کنم می بینم چقدر خاطره های تلخ و شیرین تو دفتر زندگی مشترکمون ثبت شده... . اگر گفتی کدومشون از همه شیرین تره؟ من بگم؟ همون صبحی که دوتایی گیج و مبهوت داشتیم به دوتا خط قرمز روی بیبی چک نگاه می کردیم و باورمون نمی شد داریم پدر و مادر می شیم.... . تلخ ترینشم می گم که با یادآوری اش این روزها برامون شیرین تر بشه... .

تلخ ترین روز برای من صبحی بود که با صدای ناله های تو از خواب بیدار شدم و دیدم دستت رو به پهلوت گرفتی و داری از درد به خودت می پیچی. یادته ساعت 5 صبح با چه حالی رسوندمت درمانگاه. وای عشقم نمی دونی من اونروزا چی کشیدم... .طاقت درد کشیدن تورو نداشتم. تنها کاری که از دستم برمیومد اشک ریختن بود... .انشاا... که همیشه سالم و سرحال باشی و مثل همیشه تکیه گاه من و البته نی نی گولو باشی.

تلخ ترین برای تو هم روزی بود که من ک.ی.س.تم رو عمل کردم و داشتم بهوش میومدم...عشقم، مامان برام تعریف کرد چطور بالا سر من اشک می ریختی... .قربون اون چشمای درشتت برم من... .

می خوام یه اعترافی برات بکنم... .هر روزی از زندگی مشترکمون که می گذره من بیش از پیش دوستت دارم. به جرات می تونم بگم هزاران برابر سه سال پیش دوستت دارم... .مخصوصا حالا که دارم نی نی گولویی رو تو وجودم پرورش می دم که تو پدرشی... .

هم من و هم تو می دونیم که ما با تمام زن و شوهرهای دوروبرمون فرق داریم... . اینکه من و تو به ندرت زبونی به هم ابراز عشق می کنیم ولی کسی نمی دونه که کلمه ی مخصوص ما (بابایی) به اندازه ی تمام قربون صدقه های دنیا برامون ارزش داره. کسی نمی دونه که من بی تو و تو بی من شبا خوابمون نمی بره... .تا حالا دقت کردی که تو این سه سال فقط دو شب از هم جدا بودیم . شب اول تازه عروسی کرده بودیم و تو با بابا و داداشی رفته بودید فوتبال و ساعت 12 شب اومدید. و چون من مریض بودم خواب بودم، تو بیدارم نکردی و تنها رفتی خونه. و من وقتی ساعت 2 از خواب پریدم و دیدم تو کنارم نیستی زار زار گریه کردم... . شب دوم هم  شبی بود که من بیمارستان بودم. همیشه فکر می کردم اگه من نباشم تو حتما میری خونه ی مامانت، ولی در کمال ناباوری دیدم رفتی خونه و صبح ساعت 6 با یه شاخه رز بالای سرم ایستاده بودی... . تو برای من بهترین همسر دنیایی...

همنفس... .دقت کردی این روزا عشقمون رنگ تازه ای به خودش گرفته ؟ وجود این موجود کوچولو که هنوز ندیدیمش زندگی مون رو رنگی تر کرده... . وقتی دربارش صحبت مب کنم چشمای تو برق خاصی داره... و من این روزها دیگه غمگین نیستم... . یه چیزی می گم پر رو نشی ها! من به خودم افتخار می کنم که بچه ی تو درون منه... .

می دونی لذت این روزها به چیه؟ اگه گفتی...اینکه منو صدا می کنی می گی بیا...بعد شکمم رو می بو.سی و می گی دیدی نی نی گولو رو بوس. کردم... .

خوب دیگه بابایی می دونی که من اگه بخوام حرف بزنم حالا حالا ها حرف برای گفتن دارم وممکنه مخ تو رو تلیت کنم!!!

یه حرف جدی: همسفر روزهای زندگانی ام از تو به خاطر تمام لحظات شادی که به زندگی ام بخشیدی سپاسگذارم. دوستت دارم تا ابدیت... .

پ ن: این نوشته ها رو کاغذ نوشتم و می خوام بدم همسری بخونه...ولی دوست ندارم از این وبلاگ خبر داشته باشه... .

کنارم هستی و اما دلم تنگ میشه هر لحظه

خودت میدونی عادت نیست ، فقط دوســـت داشتن محضه

کنارم هستی و بازم ، بهونه هامو میگیرم

میگم وای ، چقدر سرده ،‌میام دستاتو میگیرم

یه وفت تنها نری جایی ، که از تنهایی میمیرم

از اینجا تا دم در هم بری ،‌ دلشوره میگیرم

فقط تو فکر این عشقم ، تو فکر بودن با هم

محاله پیش من باشی ، برم سرگرم کاری شم

میدونم که یه وقتایی ، دلت میگیره از کارم

روزایی که حواسم نیست ، بگم خیلی دوست دارم

تو هم مثل منی انگار ، از این دلتنگی ها داری

تو هم از بس منو میخوای ، یه جورایی خودآزاری

یـــــه جـــــــورایـــــــــــــــی ، خــود آزاری

کنارم هستی و انگار ، همین نزدیکیاست دریا

مگه موهاتو وا کردی ، که موجش اومده اینجا

قشنگه ردپای عشق ، بیا بی چتر زیر برف

اگه حاله منو داری ، میفهمی یعنی چی این حرف

میدونم که یه وقتایی ، دلت میگیره از کارم

   روزایی که حواسم نیست ، بگم خیلی دوست دارم

تو هم مثل منی انگار ، از این دلتنگی ها داری

تو هم از بس منو میخوای یه جورایی خودآزاری

یـــــه جـــــــورایـــــــــــــــی ، خــود آزاری